dinsdag 25 december 2007

Luchtkasteel



Gouda - 24 december 2007 uw correspondent C. Bellekom zegt: Let op, FICTIE!

Het is nog steeds niet duidelijk wat de oorzaak is geweest van het instorten van een luchtbrug in Gouda. De luchtbrug die speciaal voor het evenement “Gouda bij Kunstlicht” was geconstrueerd door Janson Bridging uit Aalst voldeed bij ingebruikname aan alle door de organisatie van het evenement gestelde eisen. Een woordvoerder van Janson Bridging liet het volgende weten: “Ons bedrijf heeft de luchtbrug met stalen elementen gebouwd. We hebben nochthans vooraf aan de constructie bodemonderzoek gedaan en alle aspecten van de publieksveiligheid door een onafhankelijk bureau laten onderzoeken. Wij zien dus niet in dat enige vorm van verantwoordlijkheid onze kant op zou moeten komen.”

Mevrouw S. Viervoetjes, een van de bewoners aan de Hage-zijde van de Markt getuigde bij het politieonderzoek het volgende: “Vrijdag op zaterdagnacht rond een uur of 4 ’s nachts klonk er opeens een enorm lawaai. Toen ik mijn bed uit kwam om te kijken wat er nou weer aan de hand was, zag ik opeens twaalf stalen buizen door mijn dak de logeerkamer insteken. Toen het stof eenmaal was opgetrokken hoorde ik zacht iemand ‘Help, me dan toch’ zeggen. Tot mijn verbazing hing er aan de buitenkant van mijn raam iemand aan de dakgoot. Nou, die heb ik snel naar binnengeholpen en toen heb ik de politie gebeld.”
De verdwaasde man bleek bij aankomst op het politiebureau weer bijgekomen van de schrik en verklaarde dat hij na een zeer geslaagde avond van café-bezoek dacht dat het een goed idee zou zijn om de luchtbrug te gebruiken als afwateringsplaats. De man verklaarde zich geenszins verantwoordelijk te voelen voor het instorten van de luchtbrug. “D’r liepen gisteren nog 150 man op. Hoe kan ik in m’n eentje er dan voor zorgen dat dat ding instort.” Hangende het onderzoek is de man op vrije voeten gesteld. Hij kreeg wel een boete van 75 euro mee voor wildplassen.

E. Blom, directeur van de Stichting Marketing Gouda, opdrachtgever van de bouw van de luchtbrug zegt opgelucht en teleurgesteld tegelijk te zijn: “Ik ben opgelucht dat er geen gewonden zijn gevallen. De materiële schade is aanzienlijk, maar mensen zijn ook belangrijk en natuurlijk zijn we teleurgesteld. Het is toch 150.000 euro aan sponsorgelden en subsidie dat opeens als de grootste mikadopuzzel ter wereld verspreid over de Markt ligt. Dat bracht me trouwens op het idee om het ‘Guinness-book-of-records’ te bellen om dit ongeluk daarvoor aan te melden. Je wilt Gouda toch op de kaart te zetten nietwaar? Het feit wil dat we sinds het bezoek van Willem Alexander en Maxima niet meer zoveel pers over de vloer hebben gehad. Er gaan zelfs stemmen op om het als markant kunstwerk te laten liggen. De stichting Burgvliet is er helemaal voor.”
Gevraagd naar een reactie gaf de gemeente Gouda toe niet goed te hebben opgelet bij het verlenen van de vergunning voor de bouw en de handhaving daarvan nadat de luchtbrug was neergezet. “We gingen ervanuit dat alles wel geregeld zou zijn, maar nu blijkt dat dus niet zo te zijn.”

Wie er uiteindelijk op zal draaien voor het vergoeden van de materiële schade die geleden is door de bewoners en de ondernemers van de Markt aan de Hage-zijde is op dit moment nog niet bekend.

Als de luchtbrug was doorgegaan had bovenstaande KUNNEN gebeuren, maar het gaat niet door...

dinsdag 9 oktober 2007

Arm, arm Gouda

Het is af en toe best moeilijk om een trotse gouwenaar te zijn. Ik probeer altijd positief te blijven. Positief over de initiatieven die uit het ambtelijk apparaat naar voren komen. Ik probeer positief te blijven over de schaarse nieuwsberichten die vanuit Alphen aan den Rijn Gouda bereiken. Ik probeer positief te blijven over wat er in de gemeenteraad wordt besproken en bekokstoofd, maar het is een moeilijk en pijnlijk proces om tegen de constante teleurstelling te vechten.

Neem nu de nieuwsgaring van de afgelopen week. Teleurstelling na teleurstelling, zodat ik me op een gegeven moment gaat afvragen waarom ik me er nog druk om maak. Het is slecht voor mijn bloeddruk en voor mijn hart en dat is het hem nou juist. Gouda gaat me aan het hart. Maar wat er aan mijn oog voorbij trekt is deprimerend.

Binnenkort worden hondenbezitters verplicht om een zakje en een schepje bij zich te hebben om de behoefte van hun ‘Fido’ te deponeren in de dichstbijzijnde vuilnisbak. Daar wordt echter bij vermeld dat de gemeente hoopt dat de hondenbezitters dan als vanzelf het schepje ook gaan gebruiken, ook in de uren dat de stadswachten niet werken. Vooral dat laatste zinnetje doet bij mij de tranen in mijn ogen schieten. Waar wordt dat zakje dan gedeponeerd? Uiteraard in de ondergrondse containers die vanaf volgend najaar in de binnenstad aanwezig moeten zijn. De plannen voor de nieuwe manier voor het inzamelen van huisvuil werden ruim een jaar geleden aangekondigd door de gemeente. Denkt u nu werkelijk dat het goudse stadsbestuur zo slagvaardig is dat een plan dat vorig jaar aangekondigd is, volgend jaar al is uitgevoerd? Ook hier sluit het artikel af met een twijfelachtige zin: “Wanneer de ondergrondse afvalinzameling daadwerkelijk begint, hangt af van de aanbesteding en verschillende praktische zaken, aldus de gemeente.” Dat betekend in gewone mensentaal dat we volgend jaar najaar wel kunnen vergeten.

Maar ja, nadat je 's ochtends de hond hebt uitgelaten zal je wel honger hebben en een ontbijtje lusten. Niet dus, want de gouwenaar is een slecht ontbijter. Van alle inwoners van Zuid-Holland slaan wij het vaakst de belangrijkste maaltijd van de dag over. Het gemeentebestuur vindt de uitkomst van het onderzoek verrassend; “maar als gemeente gaan ze hier geen voorlichting over geven.” Waar de gemeente wel aandacht aan gaat geven is de problematiek van het grote aantal mensen dat kampt met overgewicht... Ik zal ze even een tip geven. Als je niet ontbijt dan komt je verbrandingsmotortje niet op gang. Waardoor je dus pas veel later begint met vet verbranden. En wat ga je de rest van de dag doen? Snacken! Voila, een oorzaak van overgewicht. Ik denk dat Marion Suijker (what’s in a name) eens met een diëtiste moet praten over het onderwerp oorzaak en gevolg.

Daarna gaat de parade van slecht nieuw gewoon door: De Gouwepas gaat niet door. U weet wel, de pas voor gouwenaars met een kleine beurs die met deze kaart bij een hoop zaken korting hadden kunnen krijgen. Het is typisch te noemen dat het wethouder Keulen niet eens verbaast. Zijn beeld van de stad mag (soms) met recht realistisch genoemd worden. We proberen het hier in Gouda al 15 jaar (!) van de grond te krijgen. Als de ondernemers, die als vechtende katten elkaar het licht in de ogen niet gunnen, het al niet eens kunnen worden over de route van de sinterklaasintocht, hoe moeten ze de Gouwepas dan ondersteunen. Dat gaat niet lukken. Dus binnenkort in Gouda: De RottePas met kortingen bij heel veel zaken in Rotterdam... Ik krijg opeens een leuk idee over de fusieperikelen rondom de Zuidplas: fuseren met Rotterdam! We worden gewoon een leuke Rotterdamse wijk met een deelraad. Dan hoeft dat Huis van de Stad er ook niet te komen.

Over het Huis van de Stad gesproken, Dat wordt straks met karton, papierlijm en touwtjes gebouwd. Vanwege uitstel en uitstel komen er wat extra kosten bovenop de 49,5 miljoen die ervoor was gereserveerd. Dat geld hebben we niet vanwege een iets te voorzichtige overhead-berekening en dus moet het ding een stuk soberder worden ingericht. Ik denk dat dat niet slim is. In dat pand moeten 500 ambtenaren hun werk doen. Als je die in een sober ingericht kantoor neerzet, met onvoldoende voorzieningen, dan worden ze chagerijnig, sikkeneurig en vervelend. En kunt u zich al voorstellen wat er met de rest van Gouda gebeurd als de ambtenaren hun kleine wraakjes willen behalen op de rest van Gouda? Dan wordt het hier in Gouda niet leuker.

Dan kunt u het wel vergeten dat uw vergunning op tijd wordt afgegeven, dat uw paspoort er voor de vakantie nog is, dat de OZB niet omhoog gaat. Dan gaat het ons nog veel, véél meer geld kosten. Geld dat we niet hebben. Artikel 12, we komen er weer aan. Arm, arm Gouda...

zondag 23 september 2007

Grijs en grauw




Grijs en grauw

"Gouda heeft prachtige gebouwen maar een flets karakter. Er zou meer moeten worden geinvesteerd in de binnenstad. Dat zegt loco-burgemeester Ton Linssen van de Brabantse stad Bergen op Zoom. De stad won onlangs de prijs voor beste binnenstad van een middelgrote gemeente..." Voorgaande stond te lezen in het AD-GH van vrijdag 21 september.

Nu begrijp ik volkomen dat hij zich als arrogante opgeblazen kwal mag gedragen als BoZ een leuk prijsje gewonnen heeft, maar de beste man komt uit Bergen op Zoom. Dan moet je gewoon je mond houden, want Bergen op Zoom; er gaat geen toerist vrijwillig heen, behalve als ze drugs moeten hebben.

Dan even iets over die prijs: "Beste binnenstad van een middelgrote gemeente" Waar slaat dat op? Dat is net zoiets als 'Miss Universe' voor middelknappe vrouwen, Idols voor zeer matige zangers, een dichtwedstrijd winnen voor sinterklaasgedichten. Ik zou er maar blij mee zijn met die prijs. Middelgrote gemeente... laat me niet lachen. Bergen op Zoom is een dorp. Bergen op Zoom kan niet tippen aan Gouda!

De‘Beste Binnenstad’ maakt onderdeel uit van de manifestatie Detailhandel & Bereikbaarheid van het Platform Detailhandel Nederland. Piet Paulusma kwam naar aanleiding van de prijs naar BoZ en er kwamen zeker 150 man kijken volgens de website van de gemeente BoZ. Dat zijn er net zoveel als bij een gemiddeld verkiezingsmarkt, dus dat stelt niet zoveel voor.

"Gouda werd overigens niet genomineerd voor de prijs" Dertien middelgrote plaatsen hadden zich aangemeld! Je kon je dus als stad zelf aanmelden...

Als we niet genomineerd waren of ons aangemeld hadden, dan kunnen we ook niet winnen natuurlijk. Wij kunnen Bergen op Zoom namelijk makkelijk verslaan. In alles, met één hand op de rug... Zeker omdat wij de mooiste binnenstad van een middelgrote gemeente zonder stadspoorten hebben!

Beste binnenstad 2007? - Wij van WC-eend adviseren...

woensdag 19 september 2007

Jutter

September 2007 - gedichtenwedstrijd van Waddenzee.nl gewonnen met het gedicht "Jutter"



http://www.waddenzee.nl/Gedichten_zomer_2007.1961.0.html

Jutter
op de duintop zit een jutter
te staren naar een oceaan
waarover steeds gezongen wordt
waarover steeds wordt heengegaan
door koopvaardij en visservloot
boot na boot na boot tot dood

het is zijn brood

onder brullend zilten koppen
wit schuimende razernij
alles kapotgeslagen naar de knoppen
het verleden komt verschrikkelijk nabij
want na het razen en het schreeuwen
komt het ruisen murmeren fluisteren
daar onder grijze vlokken meeuwen
zit een jutter te luisteren

over wangen stroomt een zee
geboren in het natte zand
verdwenen naar dat nieuwe land
de jutter, hij leeft mee

donderdag 9 augustus 2007

Voor paal



Voor paal

Vandaag digitaal in de "Krant van Gouda" morgen op papier. Zo zie ik het, als lid van de digitale generatie, graag. Het stuk in de krant zelf roept echter minder positieve gevoelens bij me op. De stichting Nederland Schoon gaat binnenkort gesprekken voeren met de horecabranche en gemeenten. Met als inzet om voor iedere horecagelegenheid in Gouda een sigarettenstaaf, de zogenaamde peukenpaal of rookzuil, zo u wilt, neer te planten.

Ziet u het al voor u. Overal in Gouda voor ieder ontspanningslokaal zo'n glimmend gedrocht zoals u die ook kunt vinden op de NS stations. Buiten de esthetische bezwaren (en die zijn legio) moet u zich voortaan een weg banen door een grote groep rokende cafégangers die verkleumd en verbitterd buiten aan de nicotineshot staan te werken.

Mocht er toevallig niemand staan, dan nog bent u de sigaar, want de palen zijn zo ontworpen dat je nergens je peuk op kunt uitdrukken. De hele brandende peuk wordt dus na bewezen diensten in de peukenpaal gemieterd. Door het totale gebrek aan luchtcirculatie kan de sigaret dus vervolgens ongebreideld doorsmeulen, waardoor deze de rest van de shag en de filters en de boterhamzakjes en viltjes in de hens steekt. Voor u het in de gaten heeft, staat er een gigantisch walmende, een uur in de wind stinkende, vlammende staaf voor iedere kroeg in Gouda.

U gelooft mij niet? Ik wil u verzoeken om eens op een gemiddeld NS station te gaan kijken. Ook zonder rokers staat er op ieder station gemiddeld één paal heftig te fumeren. Als ik even uit de Krant van Gouda mag citeren: "Toen de rookzuilen op stations werden ingevoerd, waren ze omstreden. Aan de andere kant vinden sommige rokers het nu juist gezellig, er ontstaat een band”, zo zei onlangs een woordvoerder van de NS.

Daar kan ik het mee eens zijn. er zàl een band ontstaan en wat voor een! Wij staan bij elkaar en conspireren er op los over wiens schuld het nu eigenlijk is dat we hier bij die verdomde paal, voor paal staan. Vervolgens verenigen wij ons als volks-militia en doen een staatsgreep. Wij werpen het College omver en rukken alle rookzuilen uit de grond. Onze Burgervader zal zich hoogstwaarschijnlijk, na wat druk, bij ons aansluiten, hij houdt namelijk wel van een sigaartje; zo ook Fidel Castro en Che Guevara, Bill Clinton en Prins Bernard. Viva la Revolucion!

Want onthoud: Een tevreden roker is geen onruststoker.

donderdag 19 juli 2007

Jazz in Gouda



Ik weet niet meer helemaal precies wanneer het laatste Jazzfestival in Gouda was. Was ik zestien of eenentwintig? Of iets daartussenin? Eigenlijk is het ook helemaal niet zo belangrijk. Ik kan ervoor kiezen om in mijn herinneringen te graven of in de archieven te duiken.

Laat ik dus maar mijn geheugen induiken, dat is een stuk prettiger. Ik heb ook helemaal geen tijd om naar het streekarchief te gaan. Wat ik nog weet is dat ik het altijd zo ontzettend naar mijn zin had op het Goudse Jazzfestival. Het Jazzfestival en ik, dat was liefde op het eerste gezicht. Het was mijn miniversie van 'NorthSea Jazz', waar ik toen nog helemaal geen geld voor had. Het eerste weekend van september met een biertje in de hand langs de vele podia lopen die Gouda op dat moment rijk was. Uiteraard probeerde je dan de markt te vermijden, want de echte leuke artiesten traden buiten de gebaande paden op... Rosa King op een podium bij de Gouwe Geit die altijd zo stoned als een garnaal (en dronken volgens mij) met jonge jongens in het publiek stond te flirten.

Hans Dulfer in Vidocq, waar iedereen ondanks de hitte de drukte en het kleine podium vreemd genoeg toch altijd weer binnenkwam. Wat onhoorbaar experimenteel getoeter achter in Central waar ik dus snel weer weg ging om vervolgens naar de Oosthaven te lopen waar op een vlonder dixieland-jazz gespeeld werd. Op zaterdagmiddag liep er dan altijd een klein bandje door de binnenstad gekleed in de zogeheten barbershop-stijl, met wasbord en krakende jaren '50 microfoon. Fantastisch vond ik het. Ieder jaar met een ander meisje en al was er geen meisje dat jaar, dan waren er wel je vrienden die ondanks het feit dat ze niet van Jazz houden, wel van een biertje houden en dat is dan een goed argument om mee te gaan. Er was altijd veel volk op de been, behalve met slecht weer, maar de slecht-weer-festivals kan ik me helemaal niet meer herinneren. Dat is nou het mooie van mijn herinneringen.

Op de website van het "nieuwe' Jazzfestival staat te lezen dat de stichting "Yes, Gouda Jazz" 19 september aanstaande alweer een half jaar oud is. 19 maart jongstleden opgericht en meteen een programma neer weten te zetten dat er niet om liegt. Ik weet nog niet wat de sfeer zal zijn, maar ik ga zeker proberen om 31 augustus naar de "Tiny Little Big Band" te gaan luisteren in de Zalm en op zaterdag 1 september sta ik zeker weten bij de "Young Sinatra's" op de markt. Rosa King is overleden, Hans Dulfer komt niet, maar ik ga het toch proberen. Ik ben het aan mezelf verplicht. Het nieuwe Jazzfestival heeft hele grote schoenen te vullen.

De schoenen van mijn herinnering.

maandag 16 juli 2007

Heeft u klachten?



Heeft u klachten?

Wat is het succes van Gouda? Ik weet het wel. Helemaal na een paar biertjes, dan weten ik het zeker. Klagen. Klagen is het succes van Gouda. Daar herken je de echte Gouwenaar aan, aan zijn geklaag.

Stiekem zijn wij Gouwenaars de kinderen van Abraham en Ezau, de kinderen van Salomon. De ware en rechtschapen erfgenamen van de klaagmuur. Het laatste stuk van de grote tempel dat voorlopig nog overeind staat. Alleen, bij gebrek aan een muur, klagen wij alle kanten op. Rücksichtslos klagen wij om ons heen, blind voor de gevaren.

Druk in de Albert Heijn? Geen parkeerplaats? Poep op de stoep? Harde muziek uit de auto? Rijden door rood? Belastingen? Vergunningen? Het weer? Het zakkende veen? De onwillige buren? Teveel uitgaansgelegenheden? Te weinig uitgaansgelegenheden? Marketing? Kaas? Criminaliteit? Wij klagen!

Wij beroepen ons op ons door god gegeven recht om te klagen. Langs de A12 bij Gouda moet een groot bord komen met daarop de volgende tekst: "Gouda. Als u wat te klagen heeft mag u hier komen wonen."

Is het tij nog te keren? Nee. Het zit namelijk diepgeworteld in onze volksaard en ik doe er net zo hard (misschien nog wel een tikkeltje meer) aan mee. Dat wat ons Gouwenaars maakt. De koffie is te duur! Mijn thee is lauw. Het koekje erbij was te oud.

Volksaard ( hierover zegt de Dikke van Dale: "(de ~ (m.)) 1 aard aan een bepaald volk eigen => volkseigen, volksgeest, volkskarakter)" Wat maakt ons ons. Wat is de trots van onze stad? De vele evenementen? Het prachtige stadhuis? De kaarsen? De glazen? De kazen? Het zijn de Klagen. Ik wil voorstellen om de Gouwekerk gewoon maar af te breken... we laten één muur staan...

Archief

Notendop

Mijn foto

Vader en Echtgenoot. Gouwenaar en dichter. Informatiespecialist en Ondernemer bij http://www.informatiebureaubellekom.nl. Specialist in postkamertechnologie, postkamerlogistiek en digitale documentstromen met kennis van digitale duurzaamheid. 

Zoeken