woensdag 23 april 2014

"Vrijheid" van Ad van Maaren



Niks aan de hand. Geen zorgen!

Ik wil hier eens een gedicht plaatsen van mijn goede vriend Ad van Maaren. Dichter, reiziger, Gouwenaar en levensgenieter. 20 jaar geleden traden Ad en ik als dichtersduo op. Diverse podia en verschillende literaire bijeenkomsten deden wij aan met onze samenwerking "Slag- en Strijkwerk". Ad verzorgde met zijn staccato-poëzie het slagwerk en ik met mijn wat lyrische gedichten het strijkwerk. Buiten het feit dat we vaak gevraagd werden terug te komen, was het vooral een mooi avontuur, met een hoog 'on-the-road' gehalte.

Ad had zich ook ingeschreven voor de stadsdichter wedstrijd, maar wist dat hij weer voor een half jaar zou vertrekken naar het buitenland en trok zich dus op het laatste moment terug. Jammer dat hij zijn gedicht niet heeft voorgedragen. Het is altijd een genot om te horen. Hij kan ze zo heerlijk giftig voordragen!

Hieronder het gedicht dat Ad voorgedragen zou hebben:

VRIJHEID!

Lekker weg.
Samen uit de sleur van het leven.
Shockeren!
De mensen laten schrikken.
Door onze verschijning.
Pratend. Drinkend. Lallend. Zingend. Shockerend.
We geven de mensen voeding, voeding voor de roddel.
Gedaan.

We zijn weg.
Naar de stad.
Anoniem.
Schuilend.
We drinken een J&B.
De Zalm.
Vrienden.
Fijne mensen.
Goed gesprek.
Nog een J&B.
In een roes.
Het doet goed.
Een goede roes.

Dan…..
Fijn uit de bol.
Gave muziek.
Whiskey.
Zalige Tequila.
Gewoon Gouds.
“People are strange”
Mooie meiden.
Toffe gasten.
Conversaties.
Heerlijk swingend.
Nog een Mariachi.
En nog een!
De sfeer.
Sfeervol!
Laat ’t altijd zo zijn.
Voor iedereen.
Alles goed.
Alles smaakt.
Gewoon lekker.

En nu…..
Weg uit deze grote, maar intens fijne drukte.
Eten.
Turks.
Uien, knoflook, sla, wortelem.
Krakend, knapperig vers brood.
Teveel.
Het smaakt.
Naar buiten.


De nacht sleurt ons mee.
Ontvoerd.
Naar ’t platteland.
Contrast.
Eerst die drukte.
Nu de vrede.
Stop de auto!
C., S., N. and Young./ Deja Vu.
Wat een muziek.
Klassiek.
Alles gestopt.
Uitstappen.
Onder de sterrenhemel.
’t Is niet koud.
Wij stralen de warmte uit.
Wat een mooi leven.
Wij kunnen de wereld aan.
HARDER!
Die muziek
Wij dansen in de nacht.
De hele nacht door.
Met de sterren als onze enige gezellen.
Twinkelend.
Een lijntje?
Herhaling.
Nog eens.
“Almost cut my hair”
Nooit genoeg.
Zo moet ’t zijn.
Altijd.
Dat kan ook.
Door ons. Allemaal.
Verbeter, gebruik, drink, eet.
De wereld.
In een droom.
Realiteit niet verloren.
Doe alles.
Swing.
Dans.
“Nakkie?”

Goed.
Wij doen het!
Perfect!
En dan terug naar Gouda!

Bevrijding!


zondag 13 april 2014

Waterdansers

Foto van een boegbeeld in het Nationaal Maritiem Museum van Australië. Gemaakt door Craig Siczak

Waterdansers*

Als dan haar huid dicht is,
gebeitst en geschuurd
gebeitst
dan begin ik.

Haar lijnen zet ik uit
ik buig haar
Alles staat onder spanning. 
De volgende morgen is zij
toch gebroken onder het geweld.

Dit zijn haar ribben
gebeitst en geschuurd
gebeitst
omdat je die later
misschien kunt zien
en ze zijn
op haar skelet geklemd

Overnieuw beginnen
Met resultaat.
Dit zijn slechts beelden in vogelvlucht

Dit is het resultaat
Haar huid moet worden dichtgemaakt
want in haar zit een brief
Een Shem.
Een bericht uit het verleden
wie ik ben
hoeveel meer dan haar ik maakte
en wat ik verzaakte

Daar doe ik lood bij
Zodat je altijd wat hoort
Zodat je haar
open wilt breken
om nou toch eindelijk
eens te weten...




*Dit gedicht is geïnspireerd door het werk van Toet de Rooij, die zo gepassioneerd over het maken van scheepsmodellen kan schrijven, dat een gedicht als dit zichzelf schrijft. Bovenstaande zijn zijn woorden. Ik heb er een gedicht van gemaakt.

Archief

Notendop

Mijn foto

Vader en Echtgenoot. Gouwenaar en dichter. Informatiespecialist en Ondernemer bij http://www.informatiebureaubellekom.nl. Specialist in postkamertechnologie, postkamerlogistiek en digitale documentstromen met kennis van digitale duurzaamheid. 

Zoeken