dinsdag 27 maart 2018

Hoge muren





Hoge muren

Ik heb een muur gebouwd om mijn hart
Nee
Niet om de pijn buiten te houden
Want
Pijn zal mijn reet roesten
Het
Hele leven en alle liefde is pijn
Maar
om de liefde binnen te houden
Ik
Klots namelijk over de randen
Ik
Guts over de kant
En
Het komt door mijn ogen naar buiten
Jij
Kunt al die zeeën liefde dragen
Rust
op de schouders van andere vrouwen
En
Dat wil ik wel maar dat wil ik niet
Want
Ik wil jou Ik wil jou Ik wil jou Ik wil jou
Jij
Jij bent waarom ik hoge muren bouw

zaterdag 24 maart 2018

Naar Brussel

Vandaag twee jaar geleden was er een bloederige aanslag op diverse doelen in Brussel. Ik schreef toen onderstaand gedicht en plaatste het enkel op Facebook. Het maakte en maakt nog steeds indruk op me.

Naar Brussel

Het donker weghalen uit de hele wereld
dat kan ik niet
enkel maar hier en nu een vuur laten branden
de monsters in de duisternis
durven niet in een cirkel van licht

Kom je bij me zitten?
werp je onzekere liefde
in mijn al brandende haard
laten we kinderen maken van zuiver licht
laten we ze later los in de wereld

en daar waar ze lopen
door het donker
daar brandt de grond
daar schittert de lucht
daar komt de zon op
daar vluchten de monsters

want het licht weghalen uit de hele wereld
Dat kunnen ze niet...
als wij enkel maar daar
waar we lopen
vuur laten branden

donderdag 22 maart 2018

Eye on the water

Detailfoto zeearend door de zeer getalenteerde Maaike Kruijsen van http://www.eyeshinephotography.com
Eye on the water

I have two centers of focus.I don’t have to touch this earth.
I see forward and to the side.
I see all at the same time.

Seeing fish in the water.
Soaring, gliding, in flapping flight.
Seeing countershaded
fish in the water

It’s dark on top.
This is
an extraordinary feat.
I don’t have to touch this dirt.
This dirty earth.

maandag 19 maart 2018

Kauwen op verkiezingen

foto ANP
Column Gouwestad Radio - Gewoon Groen zondag 18-03-2018

Verkiezingen

Eigenlijk zou ik mijn buik vol moeten hebben van verkiezingen. Er is er aanstaande woensdag eentje voor de gemeenteraad van Gouda, maar afgelopen februari was er ook eentje voor de nieuwe stadsdichters. En die vond ik zelf net even iets belangrijker. En die mocht ik glorieus verliezen. Zo leer je weer wat. Verkiezen is verliezen. Oftewel; het hebben van de zaak is het eind van het vermaak. Achteraf ben ik stiekem wel blij dat ik het niet geworden ben en zo leer je nog eens iets over jezelf.

Maar verkiezingen zijn en blijven lastige dingen. Is de ene partij echt diverser, beter, integerder, altruïstischer, groener of duurzamer dan de ander of zijn het ook maar gewoon groepjes mensen? Als je het aan mij vraagt mankeren ze allemaal wat.

En wat ze allemaal beloven, daar kan ik niet zo veel mee. Ik weet dat ze toch met elkaar om de tafel moeten om een coalitie te vormen en dan sneuvelt er nog wel eens wat. Een stukje sociale woningbouw op een eilandje hier, een havensluisje daar. Of er worden zondagsopeningen ingeruild voor extra evenementen. Je kunt een euro immers maar een keer uitgeven nietwaar. Vreemd genoeg, toch werkt het.

Nu ik wat ouder begin te worden en dus wat verder kan terugkijken zie ik dat de stad iets mooier, iets vrolijker, iets duurzamer, iets opener is dan vroeger. Begrijp me niet verkeerd hoor, vroeger was alles beter, maar het is een ander land en ik zou er eerlijk gezegd niet meer willen wonen. Nu zullen er heel veel mensen het niet met me eens zijn, want er is op het moment heel veel mis in de stad. Het is er vies en vuil, de wegen mogen wel eens worden opgeknapt, de straten en de huizen zakken, er is weinig te doen voor de jeugd en dat is eigenlijk al jaren zo... Wist u bijvoorbeeld dat er 12 jaar geleden ook al gesproken werd over de uitgaansmogelijkheden en de slechte bodem. Alleen laten sommige problemen zich niet zo makkelijk oplossen, ondanks dat veel partijen denken de wijsheid in pacht te hebben.

Weet u, het is maar goed dat er niet één partij het voor het zeggen heeft hier. Democratie is net als koken...

Maar goed, coalitievorming dus; De SP is de tomaat. De PvdA is een ui. Het CDA is knoflook. de VVD is het zout. De Partij voor de Dieren is het rundvlees. D66 is de zak met aardappels De ChristenUnie is een visje. De SGP is bakboter. Groen Links is olijfolie, Gouda Positief en Gemeentebelangen zijn wat je toevallig nog in je kast hebt liggen (steranijs en basterdsuiker ofzo), oh en 50+ is die 100 mililiter melk die je nodig had, maar die ver over de datum blijkt te zijn.

Al die dingen die ik net opnoemde zijn los van elkaar, zonder iets er bij, niet te nassen. Helemaal als je het 4 jaar lang moet eten. Maar na de coalitie hoop ik dat je met het visje en de aardappels, het zout en het uitje iets lekkers kunt maken. Voedzaam voor de hele stad.
Of met iets anders natuurlijk. U weet zelf wat u het lekkerste vindt. En soms is het niet lekker, maar moet je het toch opeten, want het is goed voor je...

Ik had van mijn moment op de radio mooi even gebruik kunnen maken om toch een gedichtje naar binnen te smokkelen maar dat doe ik niet. Want poëzie is net als chocola. Daar mag je niet teveel van, daar moet je van genieten. En één gedicht is nooit genoeg.

woensdag 7 maart 2018

Vroman en de natuur

Vroman en de natuur

Er liggen geen Stolpersteine
voor de deur van nummer 87.
Het bloed ging omdat het
alleen nog stollen kon.

Verstekelt vertrokken
heimelijk in ruimen en ruimtes.
Opgejaagd naar de Oost
verstoten door invasieve exoten.

Chris Bellekom

Archief

Notendop

Mijn foto

Vader en Echtgenoot. Gouwenaar en dichter. Informatiespecialist en Ondernemer bij http://www.informatiebureaubellekom.nl. Specialist in postkamertechnologie, postkamerlogistiek en digitale documentstromen met kennis van digitale duurzaamheid. 

Zoeken